Zbigniew Klimowski
Biografia
Zbigniew Klimowski urodził się 18 stycznia 1967 roku w Nowym Targu. Swoje pierwsze skoki oddał w wieku 6 lat na skoczni w Nowym Targu. Był związany z klubem Podhale Nowy Targ; pierwszym trenerem był Krzysztof Sobański. Początkowo startował na nartach metalowych wyprodukowanych w Szaflarach. W 1981 roku przeniósł się do WKS Zakopane.
W karierze międzynarodowej zadebiutował w Stams, gdzie na skoczni elitowej zajął drugie miejsce. W Oberstdach zadebiutował w Turnieju Czterech Skoczni oraz Pucharze Świata w 1985 roku. W 1987 i 1988 brał udział w mistrzostwach świata i w lotach, w 1988 zajmując 18. miejsce. W Pucharze Świata po raz pierwszy punktował 20 marca 1988 w Oslo (15. miejsce). W 1992 w Predazzo zajął 18. miejsce. W tym samym roku na igrzyskach olimpijskich w Albertville zajął 49. miejsce na skoczni dużej; na normalnej nie startował z powodu grypy. Był jedynym polskim skoczkiem na tej olimpiadzie. W 1992 pobił także rekord skoczni Wielka Krokiew (124 m) i zdobył indywidualny tytuł mistrza Polski.
W sezonie 1992/1993 kontynuował starty w PŚ w Ruhpolding i Sapporo, a na mistrzostwach Polski zajął indywidualnie czwarte miejsce i drużynowo drugie. Następnie zakończył karierę sportową.
Karierę trenerską rozpoczął w 1994 jako trener LKS Kowaniec. Później pracował w Zębie, szkoląc m.in. Kamila Stocha. Był asystentem Stefana Horngachera przy kadrze Polski B (2004–2006) i Łukasza Kruczka w kadrze A (2008–2016). Od kwietnia 2016 do 24 marca 2019 był jednym z asystentów Horngachera przy pierwszej reprezentacji. Od kwietnia 2019 do kwietnia 2020 był asystentem trenera Michala Doležala. Przed sezonem 2020/2021 został głównym trenerem kadry juniorów; od sezonu 2021/2022, ze względu na problemy zdrowotne po ciężkiej chorobie COVID-19, pracuje jako asystent głównego trenera kadry juniorów. Od sezonu 2022/2023 pełni funkcję trenera bazowego w Zakopanem.
W 2010 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, a 21 września 2019, podczas gali 100-lecia PZN, otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.