Stanisław Witold Kwapniewski
Biografia
Stanisław Witold Kwapniewski urodził się 23 stycznia 1890 roku w Nowym Targu jako syn Witolda. W 1910 ukończył C. K. I Gimnazjum w Nowym Sączu. W Nowym Sączu był czołowym działaczem Związku Walki Czynnej oraz od 1911 do 1913 komendantem tamtejszego oddziału Związku Strzeleckiego.
Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer, został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. W tym stopniu brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1 Pułku Strzelców Podhalańskich, za co otrzymał Order Virtuti Militari. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919, a następnie na stopień majora ze starszeństwem z 1 lipca 1923. Służył jako oficer 6. pułku Strzelców Podhalańskich w Stryju, gdzie w 1923 roku w stopniu kapitana był p.o. dowódcy III batalionu, a w 1924 roku w stopniu majora był etatowym dowódcą II batalionu.
W kwietniu 1928 został przesunięty ze stanowiska dowódcy zlikwidowanego III batalionu na stanowisko kwatermistrza pułku. 31 marca 1930 roku został przeniesiony z 6 psp do KOP na stanowisko dowódcy batalionu. Został awansowany na podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931. Z dniem 15 marca 1932 roku został przeniesiony z KOP do 33. pułku piechoty w Łomży na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W październiku tego roku został przeniesiony do 16. pułku piechoty w Tarnowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej pełnił funkcję dowódcy 155. pułku piechoty. Zmarł w 1969.