Ludwik Panczakiewicz

architekt i przedsiębiorca budowlany
29.07.1873 04.07.1935 Nowy Targ

Biografia

Urodzony 29 lipca 1873 w Nowym Targu, Ludwik Panczakiewicz był warszawskim architektem i przedsiębiorcą budowlanym. Absolwent Szkoły Techniczno-Przemysłowej w Krakowie i studiował architekturę w Petersburgu. Od 1897 działał w Warszawie, a około 1900 uzyskał uprawnienia do samodzielnej działalności na terenie Rosji. W 1902 został dyrektorem i głównym projektantem w biurze budowlanym Izydora Pianko.

Współpracował z architektem Józefem Piusem Dziekońskim przy projektowaniu kościołów św. Michała i św. Floriana na Pradze (1898–1902), Najświętszego Zbawiciela (wspólnie z W. Żychiewiczem) i św. Stanisława Biskupa na Woli (1899–1903). Projektował kamienice warszawskie, w tym w latach 1911–1912 własną kamienicę czynszową przy ul. Marszałkowskiej 6. Elewacje tego obiektu wyróżniają się bogatą dekoracją rzeźbiarską autorstwa Feliksa Giecewicza.

W latach 1899–1901 współprojektował dwie hale targowe, zwane Halami Mirowskimi. Koncepcja hal była oparta na opracowaniu architekta Stefana Szyllera. W latach 1905–1907 wybudowano według jego projektu kamienicę przy ul. Marszałkowskiej 81.

Jako obywatel austriacki w czasie I wojny światowej był internowany przez władze rosyjskie w Taszkiencie. Do Polski wrócił w 1918 roku i zaczął pracować w starostwie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 100-6-20/21).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Dyrektor i główny projektant w biurze budowlanym Izydora Pianko (1902).
Współprojektowanie Hal Mirowskich (1899–1901) oparte na koncepcji Stefana Szyllera.
Projekt kamienicy przy ul. Marszałkowskiej 6 (1911–1912).
Projektowanie kościołów w Warszawie: św. Michała i św. Floriana na Pradze, Najświętszego Zbawiciela i św. Stanisława Biskupa na Woli.

Ciekawostki

Był ojcem Stanisława Panczakiewicza, konstruktora samochodowego.
Podczas I wojny światowej był internowany w Taszkiencie jako obywatel austriacki.
Po powrocie do Polski w 1918 roku pracował w starostwie.

Udostępnij