Leon Jan Panczakiewicz

Oficer Wojska Polskiego
16.05.1897 Nowy Targ

Biografia

Leon Jan Panczakiewicz urodził się 16 maja 1897 w Nowym Targu, w rodzinie Jana i Petroneli z Pieniążków. W młodości wstąpił do Drużyny Podhalańskiej i 3 sierpnia 1914 do Straży Obywatelskiej; 3 stycznia 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 3 szwadronie dywizjonu jazdy, a następnie w 1. pułku ułanów. Po ukończeniu kursu kawaleryjskiego w Ostrołęce w 1917, wcielony został do armii austro-węgierskiej do października 1918.

W listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do Brygady Górskiej Strzelców Podhalańskich. W 1919 został mianowany podporucznikiem. W 1920 walczył w 201. ochotniczym pułku szwoleżerów; po zakończeniu działań wojennych pozostawał w wojsku jako oficer zawodowy i służył w 11. pułku ułanów. Po 1 czerwca 1921 przeniesiony został do 3. pułku szwoleżerów, który stacjonował w garnizonie Suwałki, i służył w nim przez 17 lat. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 57. lokatą. 27 stycznia 1930 Prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1930 i 53. lokatą. W 1935 ukończył kurs unifikacyjno-doskonalący w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Od 4 stycznia 1937 dowodził szwadronem zapasowym 3 pszwol w garnizonie Grodno. Prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 24. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1939 pełnił służbę w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku kierownika referatu 2 kawalerii i taborów Wydziału III Rezerw.

18 września 1939 w Kołomyi, po agresji ZSRR na Polskę, dostał się do sowieckiej niewoli i osadzony w obozie Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatiichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na liście Gajdideja (pozycja 2596). W 2007 Minister Obrony Narodowej nadał mu pośmiertnie stopień podpułkownika; awans ogłoszono 9 listopada 2007 w Warszawie.

Był żonaty z Władysławą (zm. 1987), miał syna Ryszarda (zm. 2002) i córkę Danutę (zm. 2021). 26 kwietnia 2010 posadzono Dąb Pamięci majora Panczakiewicza.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uczestnictwo w Legionach Polskich i walki w wojnie 1919–1920
Awans do rotmistrza (1930) i majora (1938)
Odznaczenia: Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych, Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921, Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Zamordowany przez NKWD w Charkowie w 1940

Ciekawostki

Figuruje na liście Gajdideja (pozycja 2596)
Zamordowany przez NKWD w Charkowie w 1940 roku
Pośmiertnie awansowany do podpułkownika w 2007 roku

Udostępnij