Kazimierz Wiktor Kominkowski
Biografia
Urodził się 30 września 1889 w Nowym Targu w rodzinie Stanisława i Jadwigi z Lazarów. Ukończył Szkołę Handlową w Krakowie i tamtejsze Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego.
Po zakończeniu I wojny światowej, jako były żołnierz Legionów Polskich, został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia podporucznika. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. w bitwie pod Żabinką.
Został awansowany na kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921. W latach 20. XX wieku był oficerem 7. pułku piechoty Legionów w Chełmie, w którym w 1923 pełnił funkcję p.o. dowódcy I batalionu, a w 1924 p.o. dowódcy III batalionu. Został awansowany na majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925.
W listopadzie 1926 został przeniesiony z Oddziału Va Biura Ścisłej Rady Wojennej do składu osobowego Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych na stanowisko referenta Samodzielnego Referatu Personalnego. W kwietniu 1929 wyznaczony na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Personalnego GISZ i jednocześnie zastępcy szefa Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. W lipcu tego roku zwolniony ze stanowiska kierownika i pozostawiony na stanowisku zastępcy szefa Biura Personalnego MSWojsk. Został awansowany na podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. Z dniem 30 kwietnia 1934 został przeniesiony do rezerwy.
Po zakończeniu służby był dyrektorem Biura Personalnego Ministerstwa Komunikacji. Był prezesem Zarządu Głównego stowarzyszenia Rodzina Kolejowa, członkiem Związku Strzeleckiego i Kolejowego Przysposobienia Wojskowego. W lipcu 1936 pracował na stanowisku dyrektora Gabinetu Ministra Poczt i Telegafów.
Był żonaty, bezdzietny.