Kazimierz Budzyk

historyk i teoretyk literatury
15.01.1911 05.03.1964 Nowy Targ

Biografia

Kazimierz Budzyk urodził się 15 stycznia 1911 roku w Nowym Targu w wielodzietnej rodzinie chłopskiej; był drugim z kolei dzieckiem, po nim było jeszcze pięcioro młodszych. W 1929 ukończył gimnazjum klasyczne w Nowym Targu i podjął studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które ukończył w 1934. Pracował jako bibliotekarz w dziale starych druków.

W 1944, jeszcze na tajnym uniwersytecie poznańskim, funkcjonującym w Warszawie, uzyskał stopień doktora na pracę księgoznawczą Konstytucje sejmowe XVII wieku.

Od 1945 redagował w „Książce i Wiedzy” popularną serię „Biblioteka Pisarzy Polskich i Obcych”. Pracował jako kierownik Katedry Historii Kultury Wszechnicy Radiowej. W 1948 był współzałożycielem i zastępcą dyrektora Instytutu Badań Literackich. Z inicjatywy Kazimierza Budzyka i przy jego stałej współpracy powstał i rozwinął się w Instytucie Badań Literackich – Dział Bibliografii Staropolskiej. W 1955 z jego inicjatywy została powołana do życia na Uniwersytecie Warszawskim Katedra Teorii Literatury.

Zmarł w Warszawie, pochowany nacmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C2-10-5).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Współzałożyciel Instytutu Badań Literackich (IBL) i kierownik Działu Bibliografii Staropolskiej.
Inicjator i redaktor naczelny Bibliografii literatury polskiej „Nowy Korbut” (do 1963).
Powołanie Katedry Teorii Literatury na Uniwersytecie Warszawskim (1955).
Autor prac z zakresu renesansu i bibliografii: Przełom renesansowy w literaturze polskiej oraz Bibliografia Konstytucji Sejmowych XVII w. w Polsce.
Nagroda Państwowa II stopnia w 1955 za całokształt dorobku naukowego.

Ciekawostki

Inicjator i redaktor naczelny (do 1963) Bibliografii literatury polskiej „Nowy Korbut”.
Zainicjował Dział Bibliografii Staropolskiej w Instytucie Badań Literackich.
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C2-10-5).

Udostępnij