Franciszek Kazimierz Nowotny
Biografia
Franciszek Nowotny urodził się 30 kwietnia 1904 roku w Nowym Targu w rodzinie adwokata Kazimierza Nowotnego i Matyldy z d. Mrowec. Miał sześcioro rodzeństwa, wśród których wymienieni byli Stanisław, Bogumił, Anna, Adam i Maria.
Ukończył Gimnazjum w Nowym Targu w 1922 roku, po czym rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a następnie przeniósł się na Wydział Chemiczny Politechniki Lwowskiej, którą ukończył w 1928 jako inżynier chemik. W 1938 uzyskał stopień doktora nauk chemicznych na Politechnice Lwowskiej. Habilitował się w 1946 na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej (z siedzibą w Krakowie). Profesor nadzwyczajny został w 1946, a profesorem zwyczajnym w 1955.
Po zajęciu Lwowa przez Niemców w 1941 przeniósł się do Krakowa. W 1945 podjął pracę na Politechnice Śląskiej z siedzibą w Krakowie na stanowisku adiunkta w Katedrze Technologii Przemysłu Rolnego. Tam habilitował się w 1946. Rok później przeniósł się na Politechnikę Śląską do Gliwic, równocześnie podejmując pracę na Politechnice Wrocławskiej jako kierownik Katedry Technologii Przemysłu Rolnych na Wydziale Chemii Technicznej, gdzie organizował działalność dydaktyczną i naukową oraz pełnił funkcję dziekana Wydziału Chemii Technicznej. W 1949 Rada Wydziału Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego powierzyła mu prowadzenie wykładów z technologii rolnej, a następnie powołała go na stanowisko kierownika Katedry Chemii Ogólnej. W 1953 objął stanowisko kierownika Katedry Technologii Rolnej, a później dyrektora Instytutu Chemii Ogólnej i Technologii Rolnej.
Pełnił funkcje prodziekana Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1951–1952, dziekana Wydziału Rolniczego Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1962–1963 oraz prorektora ds. nauczania tej uczelni (1964).
Franciszek Nowotny był aktywny w krakowskim i ogólnopolskim środowisku naukowym: członek prezydium Komitetu Technologii i Chemii Żywności PAN, członek Komisji Nauk Rolniczych i Leśnych Oddziału Krakowskiego PAN, przewodniczący Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Biochemicznego.
W swoim dorobku pozostawił bogatą spuściznę edytorską, publikowaną najczęściej ze współpracownikami: Skrobia (WNT, 1969), Technologia przemysłów ziemniaczanych (PWT, 1952), Chemia i technologia przemysłów rolnych (PWRiL, 1961), Biochemia Węglowodanów (PWRiL, 1968), Technologia przetwórstwa ziemniaczanego (WNT, 1972).
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Złoty Krzyż Zasługi; członek korespondent PAN. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.