Bronisław Mieszkowski
Biografia
Bronisław Mieszkowski urodził się 17 czerwca 1909 roku w Nowym Targu w rodzinie Zygmunta (1876–1952) i Wacławy z domu Dąbrowskiej (1878–1997).
W 1928 rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie; w 1931 odbył służbę wojskową, powrócił na UJ, lecz zajął się historią sztuki.
W kampanii wrześniowej 1939 walczył w Morskim Pułku Strzelców; ranny pod Kosakowem, był w niemieckiej niewoli od 14 września 1939 do 29 kwietnia 1945. Po wyzwoleniu pracował w Delmenhorst pod Bremą, a następnie w UNRRA. W 1946 powrócił do Polski i pracował w Państwowych Zbiorach Sztuki na Wawelu.
Na UJ uzyskał tytuł magistra filozofii w dziedzinie historii sztuki. W latach 1947–1951 pełnił funkcję zastępcy wojewódzkiego konserwatora zabytków w Gdańsku, a od 1951 do 1958 – wojewódzkiego konserwatora zabytków. Został odwołany po sprzeciwie wobec budowy ciepłowni w okolicach Żurawia.
W 1955 był jednym z założycieli gdańskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki i pierwszym przewodniczącym sekcji naukowej. Wykładał historię sztuki na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej. W latach 1958–1964 kierował Pracownią Konserwacji Dzieł Sztuki w gdańskim Oddziale Przedsiębiorstwa Państwowe Pracownie Konserwacji Zabytków. Był współorganizatorem i kuratorem zbiorów Muzeum Zamkowego w Malborku (1964–1975). Od 1973 do 1975 był prezesem pomorskiego oddziału Stowarzyszenia Miłośników Dawnej Broni i Barwy.
Był dwukrotnie żonaty, bezdzietny. Zmarł na raka w 1976 roku i pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 64-31-1).