Adam Nowotny
Biografia
Adam Nowotny urodził się w 1901 r. w Nowym Targu, w rodzinie Kazimierza Nowotnego i Matyldy Nowotnej z d. Mrowec. Był czwartym z sześciorga rodzeństwa. Ukończył szkołę powszechną i gimnazjum w Nowym Targu, a w Krakowie w 1924 r. uzyskał tytuł doktora prawa. Aplikację sędziowską odbył w Krakowie.
W 1928 r. został mianowany podprokuratorem Sądu Okręgowego w Chorzowie, a następnie 31 maja tego samego roku podprokuratorem Sądu Okręgowego w Katowicach. W 1930 r. objął stanowisko wiceprokuratora tego Sądu. W latach 1931–1934 prowadził rejon spraw politycznych i spraw wyjątkowego znaczenia. W 1934 r. mianowano go wiceprokuratorem Sądu Apelacyjnego w Katowicach, a w 1936 r. ustanowiono zastępcą Prokuratora tego Sądu. Po śmierci prokuratora Sądu Apelacyjnego Mariana Tokarskiego Minister Sprawiedliwości powierzył mu pełnienie obowiązków Prokuratora Sądu Apelacyjnego w Katowicach; obowiązki te pełnił od 12 stycznia do 13 maja 1938 r.
Będąc wiceprokuratorem Sądu Apelacyjnego w Katowicach brał udział jako oskarżyciel w licznych procesach przeciwko szpiegom niemieckim, m.in. w sławnym procesie Jana Glodnego i dowodzonej przez niego grupy Jugendgruppe beim Volksbund. Od 1939 r. był prokuratorem Sądu Najwyższego w Warszawie. Na emigracji współpracował z rządem RP na uchodźstwie i brał udział w pracach komisji powołanej do zbadania przyczyn katastrofy na Gibraltarze, w której zginął gen. Władysław Sikorski. Zmarł 26 czerwca 1949 r. w Brighton, na południu Anglii.
Ordery i odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1933).